Kandydoza jelit, nazywana także przerostem drożdżaków Candida, to problem, który dotyka coraz większej liczby osób – często zupełnie nieświadomie.
Jej objawy bywają niespecyficzne: wzdęcia, problemy trawienne, zmęczenie, mgła mózgowa, problemy skórne czy nawracające infekcje.
Wiele osób latami szuka przyczyny, nie zdając sobie sprawy, że źródło leży właśnie w zaburzonej równowadze mikrobioty jelitowej
Kandydoza jest chorobą najczęściej wywoływaną przez drożdżaki z rodzaju Candida. Wyróżniono ok. 200 gatunków grzybów z tej rodziny, przy czym 9 z nich uznano za niebezpiecznie dla człowieka, ponieważ mogą powodować szereg zaburzeń zdrowotnych.
Najczęściej izolowanym i patogennym gatunkiem dla człowieka jest Candida albicans, inne chorobotwórcze gatunki, tzw. non-albicans Candida.
Przebieg zakażenia grzybiczego może być bardzo zróżnicowany – jako postać powierzchowna, dotycząca skóry i błon śluzowych albo inwazyjna, w której dochodzi do fungemii i wnikania grzyba do różnych narządów. Z uwagi na to, że inwazje Candida mogą dotyczyć wielu tkanek i narządów, objawy zakażenia są mało specyficzne, a przebieg kliniczny zakażenia uwarunkowany jest głównie stanem układu odpornościowego gospodarza.
Zarówno C. albicans, jak i gatunki nonalbicans Candida występują powszechnie w środowisku naturalnym. Większość zakażeń ma charakter endogenny, gdyż pierwotnym źródłem zakażenia byw
najczęściej przewód pokarmowy. Możliwa jest również transmisja z człowieka na człowieka oraz zakażenie szczepami występującymi w środowisku szpitalnym. Najczęstszą postacią zakażenia jest kandydoza błony
śluzowej jamy ustnej.
W przebiegu kandydozy błon śluzowych zmiany chorobowe lokalizują się w obrębie powierzchownych warstw nabłonka i towarzszy im przewlekły proces zapalny. Najczęstszymi postaciami kandydozy błon śluzowych
przewodu pokarmowego są kandydoza:
jamy ustnej
i przełyku.
Kandydoza żołądka i jelit występuje znacznie rzadziej.
Najpowszechniejszym czynnikiem etiologicznym kandydozy jamy ustnej i gardła jest Candida albicans. Z uwagi na różnorodność zmian patologicznych powstałych w przebiegu kandydozy jamy ustnej i gardła wyróżnia się kilka
postaci klinicznych choroby. Najczęstszą formą jest: ostra kandydoza rzekomobłoniasta (wysiękowa).
Postacie rzadziej występujące to:
-przewlekłe zanikowe zapalenie jamy ustnej,
-ostre zanikowe zapalenie jamy ustnej,
-przewlekła kandydoza rozrostowa
-oraz zapalenie kącików ust.
Candida występują powszechnie w żołądku zdrowych osób, nie wywołując żadnych zmian chorobowych.
W przebiegu kandydozy żołądka i jelit najcześciej stwierdza się owrzodzenia, rzadziej występują powierzchowne nadżerki, białawe płytki bądź błony rzekome. W obrębie dwunastnicy i jelita czczego niekiedy stwierdza się
również pogrubienie fałdów błony śluzowej.
Zmiany chorobowe zlokalizowane w obrębie jelita cienkiego i grubego mają podobny wygląd, porównywalna jest również częstość ich występowania w tych częściach jelita. Objawy kliniczne z reguły są niespecyficzne. Należą do nich biegunka, nudności, wymioty, wzdęcia i bóle brzucha oraz krwawienie z przewodu pokarmowego.
Wspólną cechą kandydoz inwazyjnych jest wnikanie komórek grzybów do naczyń krwionośnych z następczą fungemią i zajęciem innych narządów.
Kandydoza inwazyjna teoretycznie może dotyczyć każdego narządu.
Do głównych czynników dysbiozy zalicza się:
-antybiotykoterapię,
-stosowanie leków z grupy kortykosteroidów,
-cytostatyków,
-preparatów immunosupresyjnych,
-antykoncepcji hormonalnej.
Do kolejnych determinantów dysbiozy prowadzącej do przerostu grzybów zaliczymy:
-dietę obfitującą w cukry proste, tłuszcze nasycone oraz produkty mleczne,
-zaburzenia odżywiania i wchłaniania,
-stres,
-podeszły wiek,
-uszkodzenie bariery nabłonkowej,
-choroby takie jak: cukrzyca, AIDS, nowotwory, astma, schorzenia reumatologiczne.
Skuteczna kuracja powinna składać się z kilku faz:
Faza aktywnej kuracji ⟶ zioła + dieta + probiotyki
Kuracja powinna składać z mieszanek ziołowych wykazujące działanie przeciwko grzybom candida, przy jednoczesnym stosowaniu diety i odpowiednich szczepów bakteryjnych. Efekty zazwyczaj są stopniowe, pierwsze zmiany zwykle pojawiają się po 2–4 tygodniach, od momentu rozpoczęcia kuracji. Jest to element kuracji, który trwa od 4 do 6 tygodni. Ponieważ pełba stabilizacja mikrobioty jest wieloczynnikowa i może wymagać kilkunastu tygodni lub nawet miesięcy.
Faza druga mikrobiota ⟶ probiotyki + dieta
Kuracja powinna opierać na kontynuacji konkretnych szepach bakterii probiotycznych i diecie wspomagającej rozrost tych bakteri oraz krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych (SCFA). Aby mikroflora jelitowa miała
czas się ustabilizować i odsadzić przerost grzybów, kuracja powinna trwać co najmniej 2–3 miesiące.
Faza stabilizacji ⟶ profilaktyka zdrowotna
Po kuracji fitoterapeutycznej przeciw przerostowi drożdżaków, przechodzi się do fazy stabilizacyjnej, podczas której błonnik i dieta pełnią główną rolę w celu odbowy mikrobiomu jelitowego i zapobiegają ponownemu przerostowi drożdżaków. Taka pełna odbudowa może potrać od 3 do 6 miesięcy.
Jednym z skutecznych szczepów jest przeciwko grzybicy jelita jest s.boulardii –> obok jest rozpisane jego działanie i dawkowanie. To dpbry początek w walce z kandydozą.
A więcej informacji i gotową kuracje przeciwko candida, czyli trzy fazy stosowania, znajdziecie rozpisane w moim ebooku „STOP CANDIDA”
